vrijdag 25 februari 2011

een (lang !) gedichtje

Hallo allemaal,

Ik heb het even zo gedaan om het jullie uit te leggen, ik kreeg het anders niet verwoord denk ik :-)

Mijn moedergevoel slaat tilt

Thuis gaat het niet zoals het moet,
want je gedachten doen het niet zo goed,

je blijft maar denken , wat kan het zijn,..
waardoor maakt ze toch steeds die buikpijn,..??

De ergste dingen gaan door je hoofd,
je gedachten hebben op dat moment je gezond verstand beroofd !

We vertrekken thuis,
richting ziekenhuis,

Daar aangekomen, even de weg zoeken,
want help, waar moeten we zijn voor haar onderzoeken?

Eens de balie gevonden en ons te hebben aangemeld,
word je door hen gewoon als een nummer meegeteld,

Het wachten maakt me bang,
Waarom duurt het toch zo lang,

Ppff, mijn benen voelen aan als elastiekjes,
en mijn maag, die voelt wat ziekjes.

maar gelukkig is het dan eindelijk aan ons,
Mijn hart geeft geen klopje meer, maar telkens een ferme bons!

mijn ademhaling gaat ook niet meer zo vlot,
ik ben van de zenuwen gewoon bijna kapot.

Tijdens het onderzoek,...er is iets mis??....denk ik,
maar de verpleegster geeft geen kick,

Als ik vraag, of ze iets verkeerd ziet,
zegt ze, een uitspraak doen, mag ik niet!

Waarom kunnen de verpleegsters je niet geruststellen,
of melden, dat de dokter het zo even komt vertellen?

Neen , in plaats daarvan, mag je naar huis hoor,
ze sturen de gegevens wel naar de huisarts door.

na een lang nachtje wachten,
kan onze huisdokter van mij dan ook een telefoon verwachte,

Maar onze huisarts had helaas niks binnen gekregen van verslag,
dacht neen komaan, kan ik weer aan de slag,

Ok, dan maar terug naar het ziekenhuis,
even gaan zeggen, met het doorzenden is iets niet pluis,

De verpleegster verschoot, en zei is het echt,
oh sorry, het spijt ons oprecht,

dan zal ik het direct in orde maken en verzond het nog een keer,
we bedankten haar en reden zo dus even heen en weer,

Thuis gekomen, direct de huisarts terug aan de lijn gehad,
geloof mij, mensen , ik ben het zat !

Want er was dus nog steeds niks van verslag bij haar binnen gekomen,
ik probeer mijn woede in te tomen,

Onze huisarts, vroeg bel ze op en laat ze het doorfaxen,
maar alléé, dit noemen ze toch niet relaxen !

Dus terug met het ziekenhuis aan de telefoon,
geen probleem, zeiden ze op vriendelijke toon,

Onze eigen huisdokter moest terug op de weg,
maar haar collega kon ook wel met het verslagje overweg,

Ok, gebeld met de collega, maar het verslag van de RX was er niet bij,
dat maakte ons natuurlijk weer niet zo blij,

Maar dat ven de echo lag wel in haar hand,
en de uitslag is ...een te dikke blaaswand !

Nu heb ik zo een potje voor haar urine gezocht,
want dat moet nu worden onderzocht.

Het zou een blaasontsteking kunnen zijn,
en tja, dat geeft inderdaad buikpijn,

Hopelijk hebben we volgende week de uitslag van de RX,
en is dat niks!

Geschreven door Jaimie


mag ik jullie wéér héél erg bedanken voor jullie steun !!!!

Groetjes, Jaimie

19 opmerkingen:

Linda zei

Mooi gedichtje maar wat een ellende joh. Nou laten we hopen dat het verder goed is.
gr linda

Tinie zei

Ik vind je dicht sijl zeer grijpend en mooi, maar wens jullie heel veel sterkte toe!!!

Groetjes Tinie

Irene zei

Ach Jaimie dat is och niet te geloven hoe dat allemaal gegaan is! Ik heb altijd het idee dat jullie een veel betere behandeling krijgen dan wij in NL maar dit lijkt toch ook helemaal nergens op..het is hun werk en even in de schoenen van ouders staan een kennelijk onmogelijk iets.
Nu nog op de volgende uitslag wachten en hopelijk een weekend met niet te veel buikpijn voor de kleine meid en voor jullie ook even geen zorgen!

Sterkte,

Irene

Saskia zei

Jaimie,

Wat kan jij het toch mooi verwoorden... al die ellende! :)
Pffff, dat wachten hé... Probeer er toch een fijn weekend van te maken!

Groetjes! (ook voor je mama)

cheneson zei

hopelijk is er enkel maar de blaasontsteking, dat kunnen ze makkelijk verhelpen .

ja van die drs kan je soms echt gek worden

Saskia zei

wat heb jij dat mooi verwoord zo in een gedicht. Maar wat een ellende allemaal.
We leven met je mee en blijf positief denken. Dan komt het vast allemaal goed.
Groetjes Saskia

Pauline zei

Ja, hou maar op....ziekenhuizen..bah.
Al dat gedoe met uitslagen.
Of met pillen...ik was de hele week bezig om aan de juiste medicijnen te komen voor mijn zoon, werd ik ook niet vrolijk van!
Geeft heel veel stress.
En ja, buikpijn kan heel goed van de blaas komen, of de darmen zijn te vol.
Hoop dat je het gauw weet!

Sarah zei

zeer mooi gedichtje, je kan dat heel goed.

Hopelijk komt alles goed en weet je vlug het een antwoord op al je vragen.

Veel sterkte toegewenst.

Mvg Sarah

Thea zei

Lieve Jaimie,
Prachtig verwoord, je proeft gewoon de teleurstelling misschien wel boosheid. Kan ik me goed voorstellen. En van je afschrijven werkt altijd goed.
Sterkte voor jou en je gezin en we hopen dat het allemaal goed komt.

Liefs Thea
xxx

Wendy Kamp zei

Oh Jaimie wat heb je dit mooi verwoord in dit gedicht. Ik vind het erg rot voor jullie dat het allemaal zo moeizaam gaat. Ik hoop dat het allemaal goed komt en wens jullie veel sterkte.

Lieve groetjes,
Wendy

Cards by Jol zei

ik ga allemaal positieve gedachten jullie kant op sturen, misschien helpt het een beetje, ik hoop oprecht dat alles goed zal zijn,

groetjes jolande

Christa's blog zei

Die moeilijke situatie heb je fijn verwoord. Als de uitspraak blaasontsteking is, zal het met de juiste medicatie vlug gaan beteren.Probeer in het weekend jullie maar eens te ontspannen, een stevige wandeling kan deugd doen.
Liefs
Christa

M@rjan zei

Jullie hebben het niet makkelijk, hopelijk komt het snel goed met je dochtertje en natuurlijk ook met je zoon. Sterkte hoor!!

Groetjes, Marjan

anja zei

meis kop op hé
komt tijd komt raad.
knuffels Anja

Hetty zei

Wat heb je dit mooi verwoord maar wat een ellende allemaal nou ik hoop dat alles toch goed komt

gr hetty

yvon zei

Prachtig gedicht Jaimie en ik wens jullie allemaal heel veel sterkte toe.
Groetjes, Yvon

Gerda Hartman zei

Beterschap met de kleine meid.

Bietje zei

Moederliefde, geweldig mooi
Maar soms ook heel pijnlijk

Moederliefde, komt zo maar
Maar verdwijnt nooit meer

Moederliefde, kun je niet tegenhouden
Het is er dag en nacht

Moederliefde, is heel pijnlijk
Als je kind zelf pijn heeft

Moederliefde maakt je hulpeloos
Als je niets aan de pijn van je kind kunt doen

Sterkte

Tania zei

Ik hoop dat het allemaal nog mag meevallen. We duimen in ieder geval voor jullie en wensen je heel veel sterkte!