donderdag 16 juni 2011

Ochtendritueel (lees ochtendstress)

Hallo allemaal,

Jullie kennen het waarschijnlijk wel, maar laten we nog eens lezen hoe dat nu weer juist gaat :-)

(PS; dit is een verhaal om te lachen hé, ik ben zo een toestanden gewoon hoor!)

Je word wakker, neenee niet door de wekker, maar door lawaai dat vanuit de kinderen hun kamer komt al voor 6u, je duwt je wekker dan maar af, tja dat spel doet hier ook géén dienst eigenlijk, je gaat recht zitten, je denkt dat je zo wel wakker gaat worden, maar haha daar denkt je geest toch anders over hoor, alléé ja,laten we zeggen, op dat gebied ben je nog in slaapstand, maar op creagebeid, hihi, daar ben je springlevend, wat kan ik allemaal met mijn nieuwe aankopen doen en wanneer heb ik tijd, ...

Je doet je badjas aan en sleft naar de trap, daar voel je iets voorbij stormen, je voelt een enorme wind, je voelt je precies gelijk in de tekenfilm ter plekke zeven keer rond draaien om dan verbaasd rond te kijken...wat was dat ??....dan hoor je beneden een deur dicht gaan, en je denkt ver in je hoofd...ah ja juist...ik heb twee kinderen en ik denk dat ze nu beneden zijn!

Jij bent nog niet goed beneden of je word op de trap bijna terug ondersteboven gelopen door je kinderen, terwijl je wéér zeven keer draait rond je as, hoor je jezelf voor de duizende maal roepen " op de trap word niet gelopen!".

Je gaat richting de keuken, je weet dat daar je senseo staat en snakt naar koffie om misschien een heldere geest te krijgen, maar tja voor je aan je koffie'tje geraakt, moet je je een weg maken tussen 5 katten, die ook graag eerst aandacht van je krijgen en als je dan toch bezig bent, een lekker brokje in hun potje is ook ok voor hen hoor!

Je start je laptop op en zet je koffie daar ook, maar zelf kan je er niet gaan zitten, want je moet beneden in het washok kleren gaan zoeken uit de strijkmand voor de kinderen, dus je sleft verder naar beneden, je komt voorbij je knutselruimte, de verleiding is zoooooo groot om daar even het licht aan te knippen en nog eens te gaan zien naar je spullen, maar je bent sterk en zegt "NEEN" tegen jezelf en loopt door naar het washok.
Daar zie je dan op de grote wasmand vuil, dus je vult ineens een machine was, maar terwijl word je aandacht naar een schim aan het raam getrokken, oh twee schimmen dus, en ze hebben namen, Mike & Floortje, jaja de konijnen weten dat ook, als het vrouwke in het washok is, doet ze het raam even open, krijgen wij ook aandacht en een handje vol korrel, terwijl ik dat doe, op een rustige nog slapende manier...verschiet ik ineens, de korrels vliegen bijna uit mijn hand, want er staat ineens een dochter naast mij in enkel een badpak, " MAMA, KLEREN !!".
Eerst zeg je tegen haar " AUB mama kleren" en daarna vroeg je "Waarom loop jij in badpak, maar tegelijkertijd weet je ineens zelf het antwoord, juist het is donderdagochtend, dus dan hebben ze zwemles, deuh!', maar dan komt toch ook de vraag " En waarom heb jij ten eerste schoenen aan en ten tweede, waarom dan maar één schoen??" , terwijl mijn dochter hinkelend en druk terug weggaat roept ze nog na " Hihi, mama dat weet ik ook niet, dat was gewoon sneller zo!". Ook stormt er ineens een zoon in pyama binnen, "Mama, mamaaaaa, kleren, we gaan te laat komen hoor!', ik bezie hem en antwoord" Serieus, ten eerste minder zenuwachtig aub en ten tweede het is nog maar 7u, je hebt nog een volledige klok rond tijd ", zijn antwoord terwijl hij eigenlijk niet wachtte op één, was "oh écht" en toen stond ik terug alleen en nog steeds even ver met mijn werk als drie minuten daarvoor, dus snel kleren uit de strijkmand, ja die liggen er om te strijken, maar ze geraken nooit op de strijkplank hoor :-)

terug boven hoor ik onze mooie ochtendmuziek, en al zo luid ook, de buren genieten mee, (MET MOOI MUZIEK BEDOELDE IK DUS HET GERUZIE VAN MIJN KINDEREN!! ).
Je gaat dus richting het eerste verdiep, je denkt dat ze verdiepen van elkaar verwijderd zijn, maar neen hoor, ze staan één meter van elkaar ver, maar denk dat ze écht niet goed horen met twee, (tja dat de kleinstedus ook écht eind Juli een gehoortest moet laten doen, daar verschiet ik niet van, gelijk die er een volume heeft opstaan, dat zou verklaren waarom ze ook zo roept!)

Eten doen ze al even snel gelijk ze voorbij je lopen en je nog eens niet doorhebt dat ze er waren,
maar toch neem je die tijd even om op je blog te zien en mail na te zien,..
daarna beveel je hen, dat ze richting badkamer mogen gaan, maar ja waarom toch, iedere dag is hetzelfde, maar waarom toch, zeg ik nu dat ze naar daar moeten??
ik weet niet...tanden poetsen, haren kammen misschien??....een zucht en een gevloek en geroep later staan ze er nog steeds hetzelfde bij, ok mama mag dus in de badkamer blijven staan tot ik zie dat ze ook degelijk hun tanden poetsen ! Oh en zo leuk , samen aan maar één lavabo staan, den éne kan dan zo hard speken in de lavabo dat den andere er lastig van word en dan begint het met duwen en trekken, ..tot je zegt, " sebiet hé, dan poets IK jullie tandjes hé en pas op dan hé", dan zie je hun kopjes ineens serieus hoor, en is het "neenee mama, zal wel lukken zo!".

Dan ben je nog niet buiten hé, dan moeten ze nog naar beneden geraken hoor, en den éne laat den andere niet voor op den trap hoor, neenee ség die zou eens een seconde sneller beneden moeten staan, oh neen hé, dat kan niet hé,..

Eens mee beneden, ga je snel naar je kopje senseo en ben je zooooo blij als je even een slokje kan doen en dit even héél vér wég lijkt te zijn, en je blij bent dat je buiten kan staan!
En nu ik dit plubliceer, zijn ze afgezet in school en zijn wij blij met de rust voor even :-)

Groetjes,

15 opmerkingen:

Jolanda Cuper zei

Tjonge wat een verhaal! Zo te "horen"zijn ze erg gezond en dat is erg belangrijk. Energie voor 20 dus helemaal oké!
Groetjes Jolanda.

Tinie zei

Wat een verhaal en echt ik ben wel zo blij dat ik de kinderen "groot" heb:) Succes ermee!!

Groetjes Tinie

Marianne zei

hihi, heel herkenbaar allemaal, die van ons zijn intussen groot, maar gelukkig hadden wij geen vijf katten ;-)

Linda zei

Ohhhhhhh gelukkig is dat daar bij jullie ook zo, het is heeeeeeeeeel herkenbaar. Maarja joh denk maar zo over een aantal jaren gaan ze studeren en op kamers wonen en dan missen we die (gezellige) drukte vast wel in huis, maar soms droom ik er wel van hoor, om gewoon eens een rustige morgen te hebben haha
gr linda

Pauline zei

Een geweldig verhaal van je!
Ik kan ook zo wel een verslag geven ,hahaha, over mijn ochtend, maar misschien mail ik dat nog wel, En geloof me, hoe ouder ze worden hoe beter het zal gaan., of dan toch in ieder geval "anders".

Irene zei

Arme Jaimie!!
In dit verhaal herken ik (gelukkig!!)helemaal niets maar ook al hou je zielsveel van je kids, wat zul jij blij zijn als ze groter zijn als ik dit zo lees..........heel veel sterkte en vooral geduld met dit dagelijkse ritueel!!!

Groetjes, Irene

Annemarie en Merit zei

Wat een heerlijk verhaal Jaimie, Hier gaat 's morgens 5 uur de wekker dan ben ik eerst HEERLIJK 's morgens vroeg even alleen beneden, man en kids gaan na elkaar in de douche ik smeer boterhammen en als ze dan beneden komen staat alles klaar, eten en de deur uit (de laatste rond 7 uur) als ze groter worden gaat het wel wat makkelijker. Maar ik vind het heerlijk eerst eruit te zijn (ook als is het behoorlijk vroeg).
Maar geniet nog van de gezellige drukte om je heen want ik mis het wel een beetje nu ze zo groot zijn.

groetjes Annemarie en merit

Margo zei

Oefn daar blijf ik van gespaard, ik ben 's ochtends om 7 uur al weg en mijn man doet de kids 's morgens !
Succes nog !
Liefs
Margo

cheneson zei

haha, leuk verhaal,hier zijn de ochtende ook druk, en de katten zingen altijd zo een mooi liedje voor mij .
eten, eten, eten :)

Aleida zei

Ja, dat verhaal ken ik, maar die van jouw hebben een handleiding en kun je niet zomaar aanpakken. Lang leve de senseo!
En oooooit, na heel veel ochtenden, worden ze groot!
Sterkte!

scraplouise zei

Hahaha wat een verhaal en zo herkenbaar maar die tijd heb ik gehad, en dat is zo lekker rustig nu.

gr.Louise

Cindy zei

Ik zie het al helemaal voor me,zo herkenbaar, super dikke knuffel meid xxx

Tania zei

Haha, het is zooooooo herkenbaar! Wij laten hen 's morgens niet meer samen in de badkamer want daar komt toch altijd ruzie van. Dus eentje voor en eentje na het ontbijt zich wassen en aankleden. Ja, ook de poezen zijn herkenbaar. Terwijl ik me 's morgens aankleed, moet ik ze dringend knuffelen of mijn oren worder eraf gemiauwd. Maar ach, we zien ze toch allemaal zo graag hé!

Cards by Jol zei

hi hi hi, mijn kinderen zijn volwassen, één woont op ziczelf dus ik heb deze ochtendstress gelukkig niet meer, succes morgen ochtend,

groetjes jolande

Sarah zei

waw, wat een verhaal.

Prachtig geschreven.

Zo gaat het er ongeveer in ieder gezin aan toe zeker, smorgens ?